“In het historische centrum van Lucca, dat door een grote stadswal wordt afgeschermd van de buitenwereld, ontvouwt zich het rustige leven van een provinciestad (85.000 inwoners). Aangename promenades nodigen uit tot verkenningstochten, cafés en trattoria’s van de ontmoetingsplaatsen van stadsbewoners en toeristen, mooie winkels tonen hun waren. De oude stadskern is nog volledig intact en biedt veel bezienswaardigheden, waaronder diverse grote romaanse kerken.”
Vandaag gaan we een dagje naar Lucca. Maar omdat het zonnetje zo lekker schijnt gaan we eerst nog even zwemmen. Van het mooie weer moeten we goed profiteren en het is immers 25 – 30 graden. Het leukste spelletje is toch wel rondjes om het zwembad achter elkaar aan rennend. Dan gil ik heel hard: ‘pak me dan als je kan”. En wat ook erg leuk is, is om Wilco en mama in het zwembad te gooien. En liggen ze eenmaal in het zwembad, dan ze kopje onder te duwen.
Na al het rennen en zwemmen gaan we terug naar het huisje en gaan we alle spullen pakken om naar Lucca te gaan. Tas, dvd speler, koekjes en drinken en we kunnen vertrekken. Halverwege in de auto val ik in slaap. Rennen en zwemmen maakt je toch wel moe. In Lucca word ik wakker en gaan we het dorpje verkennen. Ik mag in de buggy zitten, want ja…… liever lui dan moe
.
We wandelen door de straten richting het centrum van Lucca. In de winkelstraatjes vind ik het leuk om samen met Wilco te rennen. Het wordt wel langzaam tijd om te gaan lunchen, dus we zoeken een leuk restaurantje op. Ergens in een straatje vinden we een leuk uitziend restaurantje genaamd Caffé Ristorante Pull (Via Fillungo 42, Lucca). Daar gaan we lekker lunchen. Ik zoek een croissant uit, mama neemt een panini en Wilco risotto. Het eten in Itali is echt heel erg lekker.
Na het eten wandelen we verder en lopen we richting de stadsmuur.
“Als enige Toscaanse stad is Lucca nog geheel door stadmuren omgeven. De muren werden in de 17e eeuw opgetrokken en beschermd door 126 kanonnen en een 35m brede gracht – men was vooral bang voor een aanval van de Medici uit Florence, maar Lucca slaagde erin zijn onafhankelijkheid te bewaren. In de 19e eeuw werden de vestigingsmuren tot park omgetoverd. Tegenwoordig loopt er een voetpad over de 12m hoge en 4km lange muren. Ideaal voor een wandeling met uitzichten op het stadscentrum en het landschap in de omgeving, of voor een fietstochtje.”
Op de stadsmuur rennen we heel wat af en verderop onder de bomen vinden we een tafeltje waar we wat kunnen eten en drinken. Daar is ook een schommel, waar ik mooi even op kan. Na de pitstop lopen we verder. Halverwege de wandeling op de muur zien we een grote speeltuin. Daar mag ik naar toe. Het blijkt ook dat we vlak bij de auto zijn, dus na al het spelen besluiten we om terug naar de auto te lopen en richting het huisje te gaan. Onderweg naar het huisje val ik in de auto in slaap.
Bij het huisje mag ik nog even spelen en gaat Wilco voor ons koken. Na het eten mag ik nog even spelen en daarna richting m’n bedje. Ik heb de eerste 2 nachten in een ledikant geslapen en gisternacht in een 2 persoonsbed. Ik wilde gisteravond ook in een ledikant slapen, maar dat ging niet. Maar mama had geregeld dat ik vanavond wel in een ledikant kan slapen, dus daar ben ik wel heel blij mee. Is lekker vertrouwd.
Ook vandaag val ik weer moe maar voldaan in slaap!









Nog geen reacties
Abonneren op reacties (RSS)
Trackback link
http://www.timvandillen.nl/2009/05/26/zwemmen-lucca-26-05-09/trackback/